Emaischen zu Nouspelt

D’Eemaischen (och Emaischen oder Éimaischen geschriwwen) ass e Maart vun den Aulebäcker, deen zënter dem spéide Mëttelalter um Fëschmaart an der Stad op Ouschterméindeg ofgehale gëtt, an zanter 1957 och zu Nouspelt. Op Ouschterméinden hunn d’Aulebäcker an der Méchelskierch d’Fest vun hirer Brudderschaft gefeiert. No der Mass gouf dunn e Maart mat äerdenem Dëschgeschier ofgehalen.
Vun 1458 bis 1914 war Nouspelt den Zentrum vum Lëtzebuerger Aulebäcker Handwierk. D’Haus vum leschten Aulebäcker ass haut e Musée. Op an der Alstad oder zu Nouspelt: de Péckvillchen gehéiert zur Eemaischen an ass zu engem beléifte Sammlerstéck ginn.

L’Eemaischen est un marché de potiers qui se tient depuis la fin du Moyen Âge dans la vieille ville de Luxembourg. Le lundi de Pâques, les potiers célébraient la fête de leur confrérie à l‘église Saint-Michel. Après la messe, ils organisaient un marché de vaisselle sur le parvis de l‘église.

Depuis 1957, l‘Eemaischen est également célébrée à Nospelt, petit village du centre du Grand-Duché. Entre 1458 et 1914, Nospelt était le centre de l’artisanat luxembourgeois de la poterie La maison du dernier potier est aujourd’hui un musée, à visiter sur rendez-vous. Que ce soit dans la vieille ville ou à Nospelt, le Péckvillchen, un oiseau siffleur fabriqué dit-on des restes de limon, fait parti de la tradition de l’Eemaischen. Dans sa version originale ou objet de véritables créateurs, le Péckvillchen est devenu un objet de collection prisé.

Links: